Państwo bez tortur Prawo

Tortury i innego rodzaju nieludzkie traktowanie są zabronione

Tortury i innego rodzaju nieludzkie traktowanie są zabronione przez, między innymi, następujące akty: Powszechna deklaracja praw człowieka, uchwalona przez ONZ w 1948 roku art. 5

Tortury i innego rodzaju nieludzkie traktowanie są zabronione przez, między innymi, następujące akty:

Powszechna deklaracja praw człowieka, uchwalona przez ONZ w 1948 roku art. 5 Nie wolno nikogo torturować ani karać lub traktować w sposób okrutny, nieludzki lub poniżający.
Europejska konwencja praw człowieka z 1950 (Polska jest stroną od 1993) w art. 3 Nikt nie może być poddany torturom ani nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu albo karaniu.
Deklaracja ONZ w sprawie ochrony wszystkich osób przed torturami oraz innym okrutnym, nieludzkim lub poniżającym traktowaniem albo karaniem z 1975 [12] art. 1 W rozumieniu niniejszej Deklaracji „tortury” oznaczają jakiekolwiek działanie, przez które osobie zadaje się umyślnie dotkliwy ból lub cierpienie, fizyczne bądź psychiczne, przez funkcjonariusza publicznego bądź za jego namową, w takich celach jak uzyskanie od niej lub od osoby trzeciej informacji bądź zeznania, ukaranie jej za czyn przez nią popełniony lub o popełnienie którego się ją podejrzewa, bądź też zastraszenie jej lub innych osób. Określenie to nie obejmuje bólu lub cierpienia wynikających, wiążących się bądź wynikłych przypadkowo ze zgodnych z prawem sankcji, w zakresie w jakim sankcje te zgodne są ze Wzorcowymi regułami minimalnymi postępowania z więźniami. Tortury stanowią rażącą i zamierzoną formę okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania.

Międzynarodowa Konwencja w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania z roku 1984. Polska ratyfikowała tę konwencję w 1989 roku. Konwencja ta w art. 1 definiuje tortury jako „każde działanie, którym jakiejkolwiek osobie umyślnie zadaje się ostry ból lub cierpienie, fizyczne bądź psychiczne, w celu uzyskania od niej lub od osoby trzeciej informacji lub wyznania, w celu ukarania jej za czyn popełniony przez nią lub osobę trzecią albo o którego dokonanie jest ona podejrzana, a także w celu zastraszenia lub wywarcia nacisku na nią lub trzecią osobę albo w jakimkolwiek innym celu wynikającym z wszelkiej formy dyskryminacji, gdy taki ból lub cierpienie powodowane są przez funkcjonariusza państwowego lub inną osobę występującą w charakterze urzędowym lub z ich polecenia albo za wyraźną lub milczącą zgodą. Określenie to nie obejmuje bólu lub cierpienia wynikających jedynie ze zgodnych z prawem sankcji, nieodłącznie związanych z tymi sankcjami lub wywołanych przez nie przypadkowo.”

A to już wiesz?  Czym są tortury?

Amerykańska Konwencja o zapobieganiu i karaniu tortur podpisana 9 grudnia 1985 obowiązująca od 28 lutego 1987 w art. 2 Dla celów niniejszej konwencji, tortury powinny być rozumiane jako każda czynność wykonywana w celu zadania fizycznego lub psychicznego bólu lub cierpienia jakiejkolwiek osobie, na potrzeby śledztwa, jako środek zastraszenia, jako kara osobista, jako środek zapobiegawczy, jako sankcja, albo w jakimkolwiek innym celu. Tortury należy również rozumieć jako stosowanie wobec jakiejkolwiek osoby metod w celu zniszczenia osobowości ofiary lub zmniejszenia jej zdolności fizycznych lub psychicznych, nawet jeśli nie powodują bólu fizycznego lub cierpienia psychicznego. Pojęcie tortur nie obejmuje fizycznego lub psychicznego bólu lub cierpienia, który jest wynikiem działań zgodnych z prawem lub jest z nim nieodłącznie związane, pod warunkiem, że nie zawierają one realizacji działań lub stosowania metod, o których mowa w tym artykule.[13]

Konwencja o zapobieganiu torturom i nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu i karaniu, uchwalona w 1987 roku przez Radę Europy i ratyfikowana przez Polskę w roku 1993[14]
Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych, uchwalony przez ONZ 16 grudnia 1966 i ratyfikowany przez Polskę w 1977 roku w art. 7 Nikt nie będzie poddawany torturom lub okrutnemu, nieludzkiemu albo poniżającemu traktowaniu lub karaniu. W szczególności nikt nie będzie poddawany, bez swej zgody swobodnie wyrażonej, doświadczeniom lekarskim lub naukowym.

Wspólny dla czterech Konwencji genewskich z 1949 art. 3: zabronione są zamachy na życie i nietykalność cielesną, a w szczególności zabójstwa we wszelkiej postaci, okaleczenia, okrutne traktowanie, tortury i męki. I Protokół Dodatkowy z 1977 w art. 75: Następujące czyny są i pozostają zakazane zawsze i wszędzie, niezależnie od tego, czy dokonane zostaną przez funkcjonariuszy cywilnych czy wojskowych: (a) zamachy na życie, na zdrowie albo na równowagę fizyczną lub psychiczną takich osób, a zwłaszcza: (i) zabójstwo; (ii) tortury we wszelkich postaciach, fizyczne i psychiczne; (iii) kary cielesne oraz (iv) okaleczenia; II Protokół Dodatkowy w art. 4: są i pozostają zabronione zawsze i wszędzie: (a) zamachy na życie, zdrowie lub fizyczną albo psychiczną równowagę osób, zwłaszcza zabójstwa, jak też okrutne traktowanie, takie jak tortury, okaleczenia lub wszelkie postacie kar cielesnych. Tortury wymienione są na liście zbrodni zakazanych przez Statut Międzynarodowego Trybunału Karnego (art. 7 i 8).

A to już wiesz?  Czym są tortury?

Stosowania tortur zabrania także Konstytucja RP z 2 kwietnia 1997 roku, której artykuł 40. głosi, że Nikt nie może być poddany torturom ani okrutnemu, nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu i karaniu.

Kodeks karny (1997) zabrania tortur w art. 118, 123, 246 i 247.

Zakaz tortur (czy też wolność od tortur) to jedno z niewielu praw człowieka nieposiadających żadnych klauzul limitacyjnych, nie podlega także derogacji. Jest to zakaz bezwzględny, dlatego też ani wobec stanu wyjątkowego, ani wojny, nie wolno go łamać. To samo dotyczy medycznych eksperymentów bez zgody poddawanego.

 

https://pl.wikipedia.org/wiki/Tortura

Artykuly o tym samym temacie, podobne tematy